Det er klart kven som er den nye paven

Det gjekk fort, men denne gonga har jo Vatikanet hatt tid til å forebu seg på å måtte finne ein ny pave. Valget har falt på Innocentius XIV, ein ung australier som visar seg å vere noko litt utan det vanlege.
Óg dei tradisjonelle kleda til paven har vorte forkasta til fordel for nye, innovative klede. Pavehatten er totalrenovert. Det same er kjortelen. I ei pressemelding skriv Watikanet at dei har sedd seg nøydt til å fornya seg, og at dei har søkt hjelp frå eksterne konsulentar. Spekulantar har peika ut Westerdals som ein av dei eksterne konsulentane, men det er enno ikkje bekrefta.

Foto: Ikkje namngitt i kjelda ( http://www.brisbaneinsects.com/brisbane_loopers/WattleCup.htm )

Med dette går Vatikanet (kanskje ikkje uventa) i ei helt ny retning. Foto: Ukjend brukar på brisbaneinsects.com

Advertisements

Technoyoga!

Dette er ei anekdote som er for bra til at den ikkje publiserast på nett:

Ei gong kom Pappa Sunnifa på vitjing. Eg sa til ho at ho skulle ta TXL-bussen frå flyplassen til Alexanderplatz så me kunne turistifisere oss ferdig så fort som mogleg. Det gjorde ho, og fekk kosa seg med den flotte arkitekturen Berlin har å by på. Eg tok U-Bahn til Alexanderplatz og ramla i retning Fernsehturm mens eg venta på livsteikn. Etter mykje klabb og babb og to gale nordmenn som ikkje fann kvarandre fekk eg beskjed om at Pappa Sunniva stod under ein bro, ved sida av ein plakat der det stod «Technoyoga». Me fann kvarandre der, og vart einige om at technoyoga definitivt er sporten for oss.

Så, eit par dagar seinare, tusla me ned ei viss travel gate i Neukölln. Då me gjekk forbi ei av dei 10000 butikkane der dei selg siste skrik innen jallamote oppdaga me dei perfekte buksane. Dei var sånne buksar som alle som prøver å f. eks. få seg eit nytt og betre liv, eller i alle fall er ivrige på yogafronten har på seg når dei gjer nettopp yoga. Perfekt yogabukseform. Men det aller beste er: DEI ER REFLEKSGULE. Herleg skrikande, 90-talls, augekreftframkallande refleksgule. Eg investerte på flekken, for eit par vaskeekte technoyogabuksar er auf jeden Fall ein av dei 7 tinga eg skal få lov å eige i dette (nye og betre) livet.

Å drive med technoyoga er utfordrande på ei litt anna måte enn vanleg yoga. Den rolege, sømndyssande oriental/ambientmusikken ein liksom skal gjere vanleg yoga til er ikkje det heilt store. Dermed vert det litt vrient å halde pulsen roleg. Dessutan, når man kjem til uttanasana (når ein bøygar seg og glor rett på sine eigne kne), så får ein litt sjokk, for ein har jo sjokkfarga buksar på. Men det er alt i alt ein bra sport, og ikkje minst ei festleg anekdote.